ΕΣΕΙΣ ΠΩΣ ΤΑ ΠΑΤΕ ΣΑΝ ΓΟΝΕΙΣ ?

18813446_10156565563939466_6692068410816873735_n

Αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις μου ήταν πρόσφατη επίσκεψη μου στην παιδική χαρά που συνηθίζει να παίζει ο 2,5 ετών υιός μου και ένα περιστατικό που προσωπικά με ταρακούνησε.

Να πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Είμαι ιδιωτικός υπάλληλος και στέλεχος σε τμήμα πωλήσεων που όπως καλά γνωρίζουμε δεν έχει ωράρια. Έχουμε επιλέξει με την γυναίκα μου να επιστρέψει στη δουλειά όταν ο μικρός θα πάει παιδικό σταθμό και να είναι δίπλα του στα πρώτα του βήματα.

Καθημερινά προσπαθώ να ολοκληρώσω τη δουλειά μου (όταν δεν είμαι σε επαγγελματικό ταξίδι) και να γυρίσω σπίτι ώστε να παίξω και να δεθώ με τον μικρό Νίκο όσο γίνεται περισσότερο και ταυτόχρονα να βοηθήσω την γυναίκα μου να πάρει μια ανάσα γιατί τον έχει όλη μέρα επ’ ώμου.  Παράλληλα προσπαθούμε να σφηνώσουμε γυμναστήρια,ψυχολόγους,νύχια,μαλλιά για “νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας”

Προχθές λοιπόν τρέχοντας έφτασα σπίτι να βγάλω το κοστούμι και να βάλω πρόχειρα μια φόρμα για να προλάβω τον Νικολάκη στην παιδική χαρά με τη μάνα του. Είχα μέρες να τα καταφέρω γιατί τελείωνα αρκετά αργά απ΄τη δουλειά. Μπαίνοντας λοιπόν δημόσιος υπάλληλος, αστυνομικός πιο συγκεκριμένα, με σύζυγο αστυνομικό με τα γνωστά προνόμια, ωράρια και επιδόματα μου λέει με ειρωνικό ύφος “Μπα! Σ’ έβγαλε ο δρόμος στην παιδική χαρά ? τι λες? ” Έχασα τη γη κάτω απ΄τα πόδια μου. Η αναίδεια του πάτησε στην ενοχή μου πως δουλεύω πολύ και πολλές φορές λείπω απ΄τις στιγμές της οικογένειας. Του απάντησα κι εγώ με θράσος ” Τι να κάνουμε! κάποιοι σ’ συτή τη χώρα πρέπει να δουλέψουμε!!” Κι όλα αυτά πάνω απ΄τα παιδιά. Ξενέρωσα και μ’ αυτόν αλλά και μ’ εμένα που του έδωσα το χώρο να με ταράξει τόσο. Ας μην το πάμε στην κόντρα δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, άλλο καπέλο αυτό….

Είναι καιρός που βλέπω “παρατάξεις” γονέων κι αναρωτιέμαι που πάμε….Μανάδες που δε δουλεύουν για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και μανάδες που εργάζονται και προσφέρουν στον οικογενειακό προυπολογισμό αλλά λείπουν απ΄τα παιδιά τους. Η μία παράταξη σχολιάζει την άλλη…”θα τον κάνεις μαμάκια όλη μέρα κρέμεται απ΄τη φουστα σου” η μία, “το έχεις παρατημένο, κοιτάς την πάρτη σου μόνο, δεν είσαι σωστή μάνα!” η άλλη….

Αν προσθέσω τα χιλιάδες άρθρα, συμβουλές και και προτάσεις για το τι είναι σωστό και τι όχι τι επηρεάζει την ψυχή του παιδιού κ.α οδεύω προς το ολικό κάψιμο εγκεφάλου και καρδιάς….Σας συμβαίνει κι εσάς ?

Οι γονείς μας δεν είχαν ιδέα ….κι εμείς το πήγαμε στο άλλο άκρο.

Αυτό που παρατήρησα είναι ότι πρέπει να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε σαν γονείς λίγο περισσότερο τον εαυτό μας, αυτό που λέμε “στομάχι μας” . Το παιδί θέλει προστασία, παιχνίδι και στιγμές, στιγμές που έχει απέναντι του έναν ενήλικα συγκεντρωμένο και με συναίσθημα. Έχω αποφασίσει όταν είμαι “άδειος” από την δουλειά να μην περνάω χρόνο μαζί του, να κάνω κάτι για εμένα. Έχω αποφασίσει να προσπαθήσω να αποδεχτώ τη μάνα του όπως είναι, να μην προσπαθώ να την αλλάξω. Άλλωστε εγώ την διάλεξα. Όταν παίζω μαζί του να παίζω σαν μικρό παιδί, αυτό που καταπιέζεται όλη μέρα στη δουλειά. Δεν υποκρίνομαι…Με βοηθάει να μην κρίνω άλλους γονείς, αλλά τους παρατηρώ…όλοι έχουν να μου δώσουν κάτι, κάποιο tip….είναι καλύτερα να μοιραστούμε τα ζόρια μας. Κι όταν συναντήσω κάποιον σαν τον θρασύ τύπο στην παιδική χαρά να φεύγω….Όνειρο μου είναι να τον συγχωρήσω γιατί κάποιος άλλος τον έκανε έτσι και δεν φταίει….όπως προσπαθώ να συγχωρώ και τους δικούς μου γονείς. Μαρτύριο αλλά μεγάλο και μαγικό ταξίδι…..

Τελικά Εσείς πως τα πάτε σας γονείς ?!?

Μπάμπης Ν. Κορτσάρης

Πορταριά, Πήλιο, 5/2018

33085469_10157801641954466_7833128068448256000_n

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s